Ο μικρός Σωκράτης λάτρευε το σχολείο πριν καν το γνωρίσει. Όταν ήρθε επιτέλους η ώρα να πάει στο Δημοτικό πετούσε στα ουράνια απ¨τη χαρά του. Αλλά τα παιδάκια δεν έπρεπε να πετάνε, έπρεπε να κάθονται φρόνιμα στο θρανίο και να συλλαβίζουν μαζί με τη δασκάλα ¨ένα κι ένα ίσον δύο¨. Όταν λοιπόν ο μικρός Σωκράτης άρχισε να μαθαίνει την προπαίδεια, άργησε λίγο να καταλάβει τι ακριβώς προκαλούσε την οργή της δασκάλας. Εκείνος πολλαπλασίαζε τους αριθμούς έτσι που το ¨γινόμενο¨ να κάνει ρίμα. Έλεγε π.χ. ¨τρεις τρεις=τριαντατρείς¨ ή ¨οχτώ εφτά=εξηνταεφτά¨, και ήταν περήφανος για τα όμορφα στιχάκια του... ¨Ήμουνα ενθουσιασμένος μ¨αυτό το ωραίο ποιήμα που είχα φτιάξει. Ήξερα όλη την προπαίδεια απ¨έξω και όλη λάθος! όΤαν λοιπόν η δασκάλα έξαλλη με έδιωξε απ¨την τάξη και βγήκα στο προαύλιο, δεν καταλάβαινα γιατί. Αυτό ο γεγονός όμως ήταν καθοριστικό για μένα. Άλλαξε όλη μου τη διάθεση για το σχολείο. Κατάλαβα ότι καλούμαι να μάθω αυτό ακριβώς που ήθελε η δασκάλα. Δε μκε βοήθησε η δασκάλα να κάνω εγώ αυτό που θέλω.¨
- Αυτή ήταν, ας πούμε, η πρώτη σύγκρουση σου με τον κόσμο...
- Ήταν τρομακτικό. Από τότε ο κόσμος έγινε, πώς να σου πω, πιο συμπαγής και πιο άχρφωμος. Δεν το ξεπέρασα ποτέ. Μου έμεινε μια μόνιμη αντιπάθεια για το σχολείο. Την είχα και στο Γυμνάσιο και στο Πανεπιστήμιο και μετριαζόταν μόνο από την παρουσία κάποιων φωτισμένων δασκάλων. Πρέπει δε να πω ότι είμαι ευγνώμων γι’ αυτούς τους ανθρώπους που συνάντησα μέσα στα σχολεία. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν υπήρχαν τέτοιοι καθηγητές ήμουνα μαθητής του 18 και του 19, κι όταν δεν υπήρχαν, ήμουνα του 11 και του 12.
- Και απο... διαγωγή;
- Με απέβαλαν δια παντός, από όλα τα σχολεία της Ελλάδας, στην Ε΄ Γυμνασίου. Και βάλανε ό,τι μέσον είχαν οι δικοί μου, πέσανε φίλοι, γνωστοί κ.λ.π. και με πήρανε την επόμενη χρονιά στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής. Αναγκάστηκα δηλαδή να φύγω από τη Θεσσαλονίκη για να τελειώσω το σχολείο.
- Καλά, τι κατόρθωμα έκανες;
- Τίποτα! Ήμουνα τρελλά ερωτευμένος με μια συμμαθήτρια μου και φύγαμε μαζί για 10 μέρες...Παρατήσαμε τα μαθήματα και κάναμε βόλτες στην Ελλάδα. Κι όταν γυρίσαμε μας περίμενε η τιμωρία για μένα και αυτήν. Κατάλαβες; Μου φερθήκανε σα να ήμουνα ένα στιγματισμένο άτομο, για κάτι που ήταν απολύτως φυσιολογικό. Ήμουνα ερωτευμένος.
- Και ήσουν και καλός μαθητηεκείνη τη χρονιά;
- Ναι, πολύ καλός...Και πρόεδρος του Γυμνασίου...Αλλά μετά ερωτεύτηκα, τι να κάνω! Κι όταν έδωσα στο Πανεπιστήμι απέτυχα οικτρά διότι δεν είχα διαβάσει καθόλου. Εξακολουθούσα να είμαι ερωτευμένος και ήμουν πλήρης, που μυαλό για διάβασμα!
Κάπως έτσι, ακολουθώντας το ρεύμα της εποχής που ήθελε οπωσδήποτε Πανεπιστήμιο, ο Σωκράτης βρέθηκε για λίγο στη Γερμανία, στη σχολή Μηχανολόγων’Ηλεκτρολόγων. Τα παράτησε μέσα σ’ενάμιση χρόνο και στράφηκε οριστικά και αποκλειστικά στη μουσική, που ήταν γι’ υατόν μια ¨φυσική λειτουργία¨ και τη σπόδαζε κιόλας από 15 χρονών....
Της Ευγενίας Λουπάκη
- Αυτή ήταν, ας πούμε, η πρώτη σύγκρουση σου με τον κόσμο...
- Ήταν τρομακτικό. Από τότε ο κόσμος έγινε, πώς να σου πω, πιο συμπαγής και πιο άχρφωμος. Δεν το ξεπέρασα ποτέ. Μου έμεινε μια μόνιμη αντιπάθεια για το σχολείο. Την είχα και στο Γυμνάσιο και στο Πανεπιστήμιο και μετριαζόταν μόνο από την παρουσία κάποιων φωτισμένων δασκάλων. Πρέπει δε να πω ότι είμαι ευγνώμων γι’ αυτούς τους ανθρώπους που συνάντησα μέσα στα σχολεία. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν υπήρχαν τέτοιοι καθηγητές ήμουνα μαθητής του 18 και του 19, κι όταν δεν υπήρχαν, ήμουνα του 11 και του 12.
- Και απο... διαγωγή;
- Με απέβαλαν δια παντός, από όλα τα σχολεία της Ελλάδας, στην Ε΄ Γυμνασίου. Και βάλανε ό,τι μέσον είχαν οι δικοί μου, πέσανε φίλοι, γνωστοί κ.λ.π. και με πήρανε την επόμενη χρονιά στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής. Αναγκάστηκα δηλαδή να φύγω από τη Θεσσαλονίκη για να τελειώσω το σχολείο.
- Καλά, τι κατόρθωμα έκανες;
- Τίποτα! Ήμουνα τρελλά ερωτευμένος με μια συμμαθήτρια μου και φύγαμε μαζί για 10 μέρες...Παρατήσαμε τα μαθήματα και κάναμε βόλτες στην Ελλάδα. Κι όταν γυρίσαμε μας περίμενε η τιμωρία για μένα και αυτήν. Κατάλαβες; Μου φερθήκανε σα να ήμουνα ένα στιγματισμένο άτομο, για κάτι που ήταν απολύτως φυσιολογικό. Ήμουνα ερωτευμένος.
- Και ήσουν και καλός μαθητηεκείνη τη χρονιά;
- Ναι, πολύ καλός...Και πρόεδρος του Γυμνασίου...Αλλά μετά ερωτεύτηκα, τι να κάνω! Κι όταν έδωσα στο Πανεπιστήμι απέτυχα οικτρά διότι δεν είχα διαβάσει καθόλου. Εξακολουθούσα να είμαι ερωτευμένος και ήμουν πλήρης, που μυαλό για διάβασμα!
Κάπως έτσι, ακολουθώντας το ρεύμα της εποχής που ήθελε οπωσδήποτε Πανεπιστήμιο, ο Σωκράτης βρέθηκε για λίγο στη Γερμανία, στη σχολή Μηχανολόγων’Ηλεκτρολόγων. Τα παράτησε μέσα σ’ενάμιση χρόνο και στράφηκε οριστικά και αποκλειστικά στη μουσική, που ήταν γι’ υατόν μια ¨φυσική λειτουργία¨ και τη σπόδαζε κιόλας από 15 χρονών....
Της Ευγενίας Λουπάκη